เมื่อวันที่ 9-13 ที่ผ่านมาเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน ครั้งที่ 62 ที่ จ.ระยอง เป็นการทำงานที่ขลุกขลักเพราะเหมือนไม่ค่อยมีความพร้อมและเจ้าภาพจัดงานก็ดูไม่ค่อยมีประสบการณ์ในการจัดการแข่งขันมากนัก ทำให้ดูยุ่งและวุ่นวาย สำหรับผมได้ออกโจทย์การแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ระดับม.ปลาย และได้ไปเป็นกรรมการตัดสินในโค้งสุดท้ายด้วย ซึ่งจริงๆ ต้องได้ตัดสินแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ แต่โดนย้ายไปตัดสินเขียนเกมส์ ม.ปลาย แทนซึ่งเจ้าภาพจัดงานย้ายกรรมการตัดสินโดยไม่แจ้งล่วงหน้า พอไปประชุมก็โดนย้ายไปตัดสินโครงการคอมพิวเตอร์แทน โดนย้ายไปมาจนมึนไปหมด สรุปว่าได้เป็นกรรมการตัดสิน

  • โครงการคอมพิวเตอร์ระดับ ม.ปลาย
  • เขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ระดับ ม.ปลาย

สำหรับการตัดสิน โครงการคอมพิวเตอร์ระดับ ม.ปลาย คงไม่ต้องพูดถึงเพราะผม “โหด” อยู่แล้ว ซึ่งกรรมการท่านอื่นๆ “ไม่โหด” เท่าไร ให้คะแนนเต็มกันเยอะพอสมควร โครงงานส่วนใหญ่ยังเป็นการพัฒนาโปรแกรมบนระบบปฏิบัติการ Windows เป็นโปรแกรมการเรียนรู้ มีเกมส์บ้าง และ Mobile App มีกลุ่มแหวกแนวทำหุ่นยนต์เต้นๆ พัฒนาฟอนต์ และตัดต่อวิดีโอ ทำให้รู้สึกงงๆ ว่าโครงการคอมพิวเตอร์ทำไมไม่แบ่งไปเป็นหมวดๆ เพราะงานออกมาหลากหลาย สุดท้ายก็ตัดสินบนเนื้องานที่ควรจะเป็น และแน่นอนว่า โครงงานส่วนใหญ่อยู่ในขั้นพอใช้

สำหรับการตัดสินการแข่งขันเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ระดับ ม.ปลาย คงไม่ต้องพูดถึงเพราะทุกโรงเรียนก็กระอักพอสมควร เพราะโจทย์ไม่ได้อยู่ใน หนังสือติวคอมพิวเตอร์โอลิมปิก และไม่มีโจทย์ในลักษณะนี้ออกมาให้แข่งขันมากนัก ทำให้โจทย์ในข้อวิชาการด้านคณิตศาสตร์เด็กส่วนใหญ่ทำได้ มีลักไก่บ้างประมาณ 90% ส่วน 10% พยายามเขียนโค้ดให้ได้ ส่วนข้อยากไม่ค่อยมีคนทำได้ ส่วนคนที่ทำได้ก็มักจะลักไก่ไม่ได้เขียนโปรแกรมเพื่อคิดหาคำตอบ แต่คิดในกระดาษแล้วเขียนโปรแกรมพิมพ์คำตอบออกมา ซึ่งทำให้รู้เลยว่า

  • ตีโจทย์ไม่ออก
  • คิดแก้ปัญหาไม่ได้
  • เขียนโปรแกรมได้เฉพาะที่เตรียมมา
  • ลักไก่ไม่เขียนโปรแกรมเพื่อหาคำตอบ เอาผลลัพท์มาแสดงผลเฉยๆ